உளைவு

தலையிடிக்கிறது இப்போதெல்லாம் 

கொஞ்சம் அதிகமாக ,

தூக்கமாத்திரை இல்லாத 

இரவுகள் இனி 

இல்லாமல் போகுமோ ?

பயமாய் இருக்கிறது ........

வாசிப்புக்காய் தலையணை அருகிருக்கும்

புத்தகத்தை தொட்டால் ,

அறையெங்கும் ஓலமிடுகிறது _என்னால்

கோர்க்க இயலாமல் போன 

சொற்கள்  ௬ட்டம் ௬ட்டமாக ,

காதடைக்கும் ஒலி கடந்து 

 ஒளியனைத்து  விழி மூடினால் ,

ஏதேதோ படர்வுகள் இருளுள்ளே 

உதறவும் முடியாமல் உணரவும்  முடியாமல் ........

அறுந்தறுந்து வரும்_அந்த  

நினைவுநிழல்கள் அனுங்கிக்கொண்டு 

தற்கொலை செய்கின்றன .....

எங்கும் சகிக்க முடியாத மயான 

எரிதலின் வாசம் பரவ 

கைகளால் இறுக்கிக்கொள்கிறேன் தலையை ,

நிலவும் நீள் நிசப்தத்தில் 

அந்தரங்கமாய் அழுதுமுடிகையில்

அநாதரவாய் அந்தரத்தில் 

நிற்கிறது  ஒரு பெரும் சுமை .................

முகத்திலறையும் நிராகரிப்பை விட 

மிக மிக கேவலமாய் 

குனிந்து கொள்கிறேன் 

இன்றைய தூக்கமும் 

இல்லாமல் போகிறது ,

நேற்றையைப்போல .............................